In memoriam Kees van der Werf.

 

 

Groot was de schrik toen ik op zondagavond 7 april te horen kreeg dat onze bevlogen vrijwilliger Kees toch nog onverwachts is overleden. Ca. 1 jaar geleden had hij de diagnose longkanker te horen gekregen. Maar de eerste berichten waren zodanig dat hij er open over kon praten en er van was overtuigd dat het kleine vlekje zou verdwijnen en hij daarna weer zijn foto-activiteiten bij de Stichting kon voortzetten. Niets was echter minder waar. Kees was al geruime tijd ziek en had al te kennen gegeven dat volledig herstel was uitgesloten. Wel klampte hij zich vast aan de gedachte dat er nog een periode van stabilisatie zou optreden en hij samen met Neeltje nog een tijd kon doorbrengen op hun kajuitjachtje.

 

 

Kees is als vrijwilliger van de “Stichting Streekmuseum-Volkssterrenwacht Burgum”, betrokken geweest bij het ICT-gebeuren. Hierbij spreidde hij z'n kennis ten toon en schroomde ook niet om moeilijke zaken op een zodanige manier uit te leggen dat ook praktisch iedereen met de materie om kom gaan.

 

Zijn interesse lag echter nog meer in het rondstruinen in het veld, samen met z'n metaaldetector en zien wat er nog voor schatten in de grond verborgen waren. Hier door kwam Kees ook in aanraking met het Observeum en kwam ik, met dezelfde hobby’s met hem in contact. Dat klikte en we hadden zo nu en dan een gesprek totdat er werd geëist door de museumfederatie dat de hele collectie moest worden gefotografeerd en vast gelegd in een digitaal systeem. Na veel overleg zijn we een aantal jaren geleden voorzichtig begonnen om onze ideeën uit te voeren maar kwamen er al gauw achter dat voor deze werkzaamheden voorzieningen moesten worden getroffen. Hier in bleek Kees heel slim te zijn en zorgde er voor dat we in de kelder van het Observeum een fotostudio konden inrichten wat een enorme boost gaf aan het aantal en de kwaliteit van de foto's die in de openbaarheid terecht kwamen. Elk maandagmorgen waren we om negen uur paraat waar we onder het genot van de kop koffie en een Snelle Jelle allerlei zaken doornamen. Hierbij waren we altijd met hetzelfde groepje bestaande uit Kees, Melvin, Ant en ondergetekende. Soms kwamen tijdens deze ongedwongen gesprekken ook regelmatig privézaken op tafel waarbij iedereen wel eens het achterste van zijn tong liet zien. Kees had het bijvoorbeeld regelmatig over Neeltje en sprak zijn zorg wel eens uit over het feit dat, wanneer hem iets zou overkomen, zij alleen achter bleef.

 

Mede door Kees werd er door de museumwereld, evenals daarbuiten met bewondering en jaloezie gekeken naar de kwaliteit van de foto's die door onze fotogroep werden geproduceerd. Ook de professionele fotografen moesten toegeven dat we zeer goed bezig waren.

 

Het is onbevattelijk dat Kees er in de toekomst niet meer bij zal zijn met z'n inzicht en humor. Kees, bedankt voor je vriendschap, we zullen je missen.

 

 

Bart Schiphuis